28 lutego

Klucz do szczęścia


Jestem rodzicem. Czasami jest mi ciężko. Czasami sobie nie radzę. Czasami wszystko mnie przerasta. Czasami włosy stają mi dęba na głowie, a w moich uszach słyszę już tylko łabędzi śpiew. Nie wstydzę się do tego przyznać. Dlaczego? Ano dlatego, że tak czasami (chociaż nie zawsze) wygląda macierzyństwo, które nie jest wcale taką łatwą i prostą sprawą, jakby mogło się wydawać. Trzeba mieć mnóstwo cierpliwości, włożyć wiele  wysiłku i pracy, wylać litry potu, a czasami nawet łez, aby móc cieszyć się wszystkim tym, co mamy. 

Mój mały mężczyzna od samego początku pokazał Nam, że to on jest najważniejszy. Jego charakterystyczny głos był tak rozpoznawalny, że od początku pobytu w szpitalu, położne bez problemu potrafiły wskazać, które to dziecko domaga się tego, co mu się należy, czyli mamy i jedzenia. A Mama, jak to Mama, kiedy była blisko wszystko było dobrze. Kiedy tylko poszła coś zjeść lub przespać się na chwilę, rozbrzmiewający telefon nie dawał za wygraną. Mama zbiegała po schodach, potykając się o własne nogi, by dotrzeć do swojego ukochanego Synka na czas. Piszę to teraz z lekką dozą humoru, jednak wracając wspomnieniami do tamtych dni, wcale nie było mi do śmiechu. 

Minęło ponad półtora roku, a My nadal jesteśmy prawie nierozłączni. Piszę prawie, bo w końcu Mama też człowiek, potrzebuje chwili wytchnienia, samotności - jak to pięknie brzmi! Nie będę kłamać, zdarza mi się wygospodarować w ciągu dnia chwilę dla siebie. Wtedy to właśnie robię obiad, sprzątam, idę po zakupy, podejmuję próbę kąpieli, podczas której mój Syn stoi pod zamkniętymi drzwiami łazienki w oczekiwaniu na Matulę 😂. Nie ma tych chwil zbyt wiele, gdyż mój syn jest wszędzie tam, gdzie jestem ja. I na nic się zdaje Tata, który próbuje zachęcić synka do wspólnej zabawy. Mama musi być obok i koniec kropka. Z kolei wieczorami, kiedy Jasiosław śpi, piszę bloga, którego ostatnio bardzo, ale to bardzo zaniedbałam, czytam książki, obejrzę nawet film. Co raz częściej się zdarza, że najzwyczajniej w świecie nie mam już na nic siły i jedyne czego pragnę, to tego, by po prostu pójść spać. Niestety, wszystko co dobre, szybko się kończy. Pora wracać na ziemię. I wtedy wszystko się zaczyna😀. Mój nocny marek wierci się i kręci, i budzi się, i che się lulać, o tak!! Koniec spania, Mama wraca do gry! Ostatnio nawet doszłam do wniosku, że moim najlepszym przyjacielem jest sen, ale mi z nim jakoś tak nie po drodze.


,,Boże daj mi cierpliwość, bym pogodził się  z tym, czego zmienić jestem w stanie. Daj mi siłę, bym zmieniał to, co zmienić mogę. I daj mi mądrość, bym odróżniał jedno od drugiego”.
🙏

Słowo klucz, cierpliwość. To właśnie ona jest często tematem numer jeden wśród rodziców. Gdybym miała przytoczyć słownikową definicję cierpliwości (wybaczcie, zboczenie zawodowe) to brzmiałaby ona następująco: ,,zdolność znoszenia ze spokojem rzeczy przykrych, opanowanie, wytrwałość, wytrzymałość”. I jak tu się nie zgodzić z powyższymi słowami. Kiedy jesteś Mamą, zniesiesz wszystko, tak mi się przynajmniej wydaje. Raz z większym, a raz z mniejszym spokojem. Dlatego też, kiedy spędzasz z dzieckiem prawie 24 godziny na dobę, potrzebujesz dużo cierpliwości, a nawet jeszcze więcej. Bez względu na brak humoru, snu, zmęczenie, powinnaś być opanowana, wytrzymała. Tego oczekuje od Ciebie dziecko. To właśnie ono jednym swym uśmiechem, słowem, gestem potrafi uczynić cuda. Bo widzieć świat oczami dziecka, to jest dopiero sztuka. I chociaż czasem naprawdę trudno trwać, wytrwać w cierpliwości, to warto się jej nauczyć, ponieważ  jest ona kluczem do Waszego małego Szczęścia. Zdaję sobie sprawę z tego, że nie zawsze da się zapanować nad emocjami, które biorą górę nad rozsądkiem (sama nie jestem ideałem), to mimo wszystko warto próbować. To nic nie kosztuje, a zdziałać można naprawdę wiele. Tak, wiem, łatwo napisać, prosto powiedzieć, a rzeczywistość okazuje się zupełnie inna. Jednak, kto nie spróbuje, ten się nie przekona.

Każdy radzi sobie z cierpliwością, a raczej jej brakiem na swój sposób. My z kolei próbujemy poradzić sobie tak:
- pozytywne myślenie: ,,Przecież zawsze może być gorzej”,
- uśmiech (niekiedy przez łzy), 
- buziaki, mnóstwo buziaków, którymi bombarduje mojego nerwusa,
- taniec z Jasiem, będący lekiem na prawie wszystko 😉,
- spasowanie.


Życzę Wam Kochani dużo cierpliwości i uśmiechu, bo z nimi zawsze 
 raźniej jest rozpocząć dzień. 

Powodzenia!








19 komentarzy:

Marta Kraszewska pisze...

To prawda, że cierpliwość jest kluczem do oddania się dziecku i zachowaniu zdrowia psychicznego. Szczególnie widzę po mężu, jak bardzo pracuję nad swoją cierpliwością właśnie dzięki dzieciom. Są dla niego dodatkową motywacją do pracy nad sobą.

Pauliner pisze...

Doskonale rozumiem o czym piszesz. Ja mam do ogarnięcia dwójkę malutkich dzieci, zwierzęta i jeszcze przeprowadzkę i są momenty, kiedy najzwyczajniej w świecie mam dość. I rzeczywiście, jedyne co mi pozwala przetrwać to cierpliwość, ponieważ suma sumarum złe momenty zawsze się kończą, a po nich przychodzi buziak od córci lub przytulas od synka

Jasiovo pisze...

Pauliner, dokładnie tak! Kiedy słyszę słowo: "Mamaaa", wypływające z ust synka, nagle świat przed moimi oczami maluje się na kolorowo :)

indianadriana pisze...

Cierpliwość najważniejsza <3 będę musiała nad tym popracować w przyszłości

Młoda Mama Pisze pisze...

Mnie zawsze dziwi, że dla mam czas dla siebie to gotowanie czy zakupy spożywcze. W sumie dla mnie to obowiązki, nie wolny czas.

Jasiovo pisze...

Pisząc o tym też się przez chwilę zastanowiłam. Doszłam jednak do wniosku, że jeśli odpoczywam podczas tych czynności i sprawiają mi one przyjemność, to nie są wtedy obowiązkiem, tylko czasem wolnym. Pozdrawiam :)

. MartynaG.pl pisze...

Cierpliwości nam dużo potrzeba w tym naszym macierzyństwie... bywają dni, że wydawać mogłoby się, że już się kończy.... a tu proszę ! zaskakujemy same siebie :)

Tylko matki tak potrafią!!

Patrycja pisze...

Cierpliwości u mnie brak, ale pewnie gdyby pojawiło się dziecko i ona by się znalazła :)

Bartusiowy Blog / Dorota Ziołkowska pisze...

Cierpliwość i pozytywne myślenie to mój klucz do sukcesu :-)

Patrycja pisze...

Oj przy dzieciach trzeba być cierpliwym i to bardzo. Jam mam 2 małych szkrabów i wiem coś o tym :)

Ewelina Malina pisze...

Przy dzieciach trzeba mieć dużoooo cierpliwości- to fakt ☺

ewa ka pisze...

Na szczęście nic nie trwa wiecznie ;)

Beata Skrzypczak pisze...

Bardzo dobry wpis, utożsamiam się z nim w pełni :) Kiedy urodziła się moja córka, dostałam porządną lekcję cierpliwości i wytrwałości ale wciąż czuję, że muszę się jeszcze wiele nauczyć :)

Melodylaniella pisze...

Ohhhh - grunt to odnaleźć sposób na przywrócenie pozytywnego myślenia! Ja ciągle go szukam, ale się nie poddam! :)
Wszystkiego dobrego!

Krystyna Bożenna Borawska pisze...

To prawda ,że do macierzyństwa trzeba mieć dużo cierpliwości...

Bookendorfina Izabela Pycio pisze...

Dopiero dzieci nauczyły mnie cierpliwości, poszukiwania równowagi i opanowania. :)

Instytutdesignu pisze...

Oj tak 🙏

Katarzyna Wojtyńska pisze...

Pełen ciepła i miłości wpis. Z przyjemnością przeczytałam.
Serdeczności od Kasi :)

Dominika Dolci pisze...

Oj to prawda. Cierpliwość i pozytywne nastawienie to klucze do sukcesu w wielu dziedzinach życia! :)

Prześlij komentarz

Copyright © 2014 Jasiovo , Blogger